Translate

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

Η Τέχνη της Βυζαντινής Διπλωματίας


Το Βυζαντινό κράτος ήταν περιτριγυρισμένο από εχθρούς, για αυτό ήταν συνεχώς σε επιφυλακή, ώστε να αντιμετωπίζει πιθανές εφόδους και επιθέσεις. Παρ'όλη την ένοπλη τακτική που ακολουθούσε δε θα μπορούσε μια τέτοια αυτοκρατορία να περιοριστεί μονάχα σε αυτό το πλαίσιο. Για αυτό το λόγο δημιουργήθηκε μια νέα τακτική «πολέμου», ώστε να γίνει εφικτή η ειρηνική προσέγγιση του εχθρού και η εξουδετέρωσή του. Αυτή η τακτική της μη χρήσης όπλων το κατάφερε η διπλωματία. 
Μέσω της διπλωματίας γίνεται ανταλλαγή υλικού και πνευματικού πολιτισμού και στόχος της είναι εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα σε δυο κράτη. Ο διπλωμάτης θεωρείται ο επίσημος απεσταλμένος της χώρας, ο οποίος καταγράφει τα πράγματα που γίνονται στο ξένο κράτος όπου διαμένει και ενημερώνει με αυτά τη χώρα του.
Η ιστορία της διπλωματίας του Βυζαντίου αρχίζει από τη στιγμή που η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία αντιλαμβάνεται ότι έξω από τα σύνορά της υπάρχουν και άλλα οργανωμένα κράτη, αντίθετα με πριν (4ος – 5ος) που το μόνο κράτος που αναγνωριζόταν ήταν αυτό των Σασσανιδών. Η τέχνη της διπλωματίας ακμάζει στο Βυζάντιο από τη βυζαντινή διοίκηση και η  εποχή του Ιουστινιανού θεωρείται ως περίοδος της εντατικής ενασχόλησης με τη αυτή.
Η πρώτη καταγεγραμμένη αποστολή με πρεσβευτές πραγματοποιείται το 476 από τον αυτοκράτορα Ζήνωνα προς τον Βάνδαλο ηγεμόνα της Καρχηδόνας Γιζέριχο, με ανώτατο πρεσβευτή το Σέβηρο, ο οποίος από συγκλητικός προβιβάζεται σε πατρίκιο και μαζί με αυτόν ανυψώνεται και το αξίωμα του πρεσβευτή, για να είναι ισότιμο με το αξίωμα του ξένου ηγεμόνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου