Translate

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Τα Νησιά των Προβάτων


   Τα νησιά των προβάτων (στα Παλαιά Σκανδιναβικά fár «ζώα της φάρμας», fær-øer «τα νησιά των προβάτων»). Είναι μια ομάδα 18 νησιών που ανήκουν στο Βασίλειο της Δανίας, μεταξύ της Νορβηγικής θάλασσας και του Β. Ατλαντικού Ωκεανού.
Υπάρχει η θεωρία ότι τα νησιά Faroe κατοικήθηκαν πρώτη φορά κατά τη μετανάστευση των Ιρλανδών μοναχών με επικεφαλή τον Brendan γύρω  στον 6ο αιώνα μ.Χ.. (έρχεται σε αντίθεση με την ανακάλυψη γύρης που θέλει τα νησιά να κατοικήθηκαν λίγο πιο νωρίς) και αργότερα από άλλους κατά τον 7ο.
Η πρώτη μνεία για τα νησιά είναι το 825 από τον Ιρλανδό μοναχό Dicuil, που τα αναφέρει στο δοκίμιο «The Book of Measurement of the Earth».
«Υπάρχουν πολλά άλλα νησιά βόρεια από τη Βρετανική θάλασσα. Ένα το βλέπεις μόλις αποπλεύσεις βόρεια από τη Βρετανία με δυο μέρες και δυο νύχτες πλήρους ταξιδιού με και καλό άνεμο όλη την ώρα. Ένα ευσεβής ιερέας μου είπε ότι σε δυο καλοκαιρινές μέρες και νύχτες πήγε εκεί με ένα μικρό πλοία με δυο κωπηλάτες και προσάραξε σε ένα από τα νησιά. Τα νησιά ως επί το πλείστον είναι μικρά και έχουν στενά κανάλια μεταξύ τους, όπου οι μοναχοί είχαν έρθει πριν από 100 χρόνια από τη Σκοτία μας για να ζήσουν στα νησιά. Αλλά ακόμα και από την αυγή του χρόνου, τα νησιά δεν ήταν κατάλληλα για κατοίκηση και έτσι οι Βίκινγκς ανάγκασαν τους ιερείς να τα εγκαταλείψουν, αλλά έχουν αναρίθμητα πρόβατα και πολλών ειδών θαλάσσια πουλιά».
Η πρώτη αποικία των νησιών τοποθετείτε το 825 από τον Grim Kambam, πιθανόν Κέλτικης καταγωγής. Μνεία για την κατοίκηση των νησιών είναι το Saga of Faroese του 13ου αιώνα, ότι ο Kambam κατοίκησε πρώτα το νησί Eysturoy, αλλά αναφέρει τα έτη 885-890, την εποχή του τυράννου Harald Fairhair (πιθανόν ο συγγραφέας να είχε μπερδευτεί μένα ένα άλλο οικισμό).   
Tο Saga of Faroese δε σώζεται, ενώ υπάρχουν μόνο αντίγραφα αυτού μέσα σε άλλα χειρόγραφα και συγκεκριμένα στο Óláfs saga Tryggvasonar (The Greatest Saga of Óláfr Tryggvason) και στο Flateyjarbók (Flatey Book), κάθε ένα από τα οποία δίνει διαφορετικό κατακτητή (Óláfr Tryggvason και Grímr Kamban αντίστοιχα). 
   Η κατοίκηση των Βίκινγκς εξαπλώθηκε σε όλα τα νησιά και η κάθε αποικία είχε τη δική της βουλή τους ονομάστηκε ting, που ασκούσε νομοθετική και δικαστική εξουσία, με κυριότερο αυτό της Tinganes στη Torshawn Το πιο σημαντικό νομοθετικό σώμα ήταν το Gulatingslógin, ένας αρχαίος αγροτικός νόμος, ο οποίος πέρασε σε γραπτή μορφή το 1100, με έδρα αρχικά το Gulating στο Vestlandet της Νορβηγίας.
   Η μετακίνηση μεταξύ των νησιών ξεκίνησε το 1298 εξαιτίας των διάφορων γεγονότων την περίοδο του Μεσαίωνα διευκολύνοντας το εμπόριο, όπου έγινε το 1535 μονοπωλιακό και καθιστώντας τη γυναίκα ένα πολύ παραγωγικό μέλος.

Κάτοψη της ανασκαφής στο Kvivik.
Ρουνικό ποίημα σε πέτρα από το Famjin στο Suffuroy.
Η σφραγίδα της Gulating.
Το βουνό Kirvi στο Suduroy

ΆΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ


2 σχόλια: