Translate

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ WENAMUN - ΜΕΡΟΣ 3

Ο Πάπυρος που εξιστορεί την περιπέτεια του Wenamun.
Αυτός έδωσε τα γράμματά μου στο χέρι του απεσταλμένου του. Φόρτωσε την καρίνα, την πλώρη και την πρύμνη. Προσέθεσε τέσσερις άλλους κομμένους κορμούς δέντρων, συνολικά επτά κομμάτια ναυπηγικής, και τα έστειλε στην Αίγυπτό. Ο απεσταλμένος του, ο οποίος πήγε στην Αίγυπτο, γύρισε σε μένα στη Συρία τον πρώτο μήνα του χειμώνα. Ο Smendes και η Tantamun έστειλαν: τέσσερα αγγεία και ένα δοχείο τύπου kakmen χρυσό, πέντε αγγεία ασήμι, δέκα βασιλικά λινά ενδύματα, δέκα ενδύματα τύπου hrd, πεντακόσια κομμάτια βοδινού δέρματος, πεντακόσια σχοινιά, είκοσι σακιά φάκες και τριάντα καλάθια γεμάτα ψάρια. Και η Tantamun έστειλε σε μένα: πέντε λινά ενδύματα, πέντε ενδύματα τύπου hrd, ένα σακί φακές και πέντε καλάθια ψάρια.
Ο ηγεμόνας χάρηκε ιδιαίτερα. Διόρισε 300 ανθρώπους και 300 βόδια και επέβαλε σ’ αυτούς κάποιους επιθεωρητές, με σκοπό να κόψουν ξυλεία. Τα ξύλα τελικά κόπηκαν και έμειναν εκεί όλο το χειμώνα. Τον τρίτο μήνα του χειμώνα τα έσυραν στην άκρη της θάλασσας. Τότε ήρθε ο ηγεμόνας εκεί πέρα, στάθηκε κοντά στα ξύλα και έστειλε κάποιους ανθρώπους να μου πουν: «Έλα». Όταν λοιπόν μεταφέρθηκα ενώπιόν του, η σκιά του επίσημου αλεξηλίου του έπεσε πάνω μου. Τότε ο Penamun, ένας θαλαμηπόλος του, προσέγγισε προς εμένα λέγοντας: «Η σκιά του Μεγάλου Οίκου, Ζωή, Ευημερία, Υγεία, έπεσε πάνω σου». Ο ηγεμόνας ενοχλήθηκε και είπε: «Άφησέ το ήσυχο».
Όταν στάθηκα ενώπιόν του, αυτός απευθύνθηκε σε μένα και μου είπε: «Κοίτα, την δουλεία, την οποία έκαναν οι πρόγονοι μου στο παρελθόν, έκανα επίσης, αν και εσύ δεν έκανες για μένα εκείνο, το οποίο οι πρόγονοί σου έκαναν για τους δικούς μου. Κοίτα, έφτασε το τελευταίο κομμάτι ξύλου και είναι έτοιμο. Πράξε, όπως επιθυμώ εγώ και έλα να τα φορτώσεις. Γιατί, όντως, δεν σου δόθηκαν εσένα όλα αυτά; Μην έρθεις να δεις τον τρόμο της θάλασσας. Γιατί, αν κοιτάξεις τον τρόμο της θάλασσας, θα δεις την δική μου μανία. Πράγματι, δεν έκανα σε σένα αυτό, το οποίο είχε γίνει στους απεσταλμένους του Khaemwese, αφού πρώτα έμειναν δεκαεπτά χρόνια σ’ αυτήν εδώ την χώρα. Πέθαναν επί τόπου». Και είπε στον θαλαμηπόλο του: «Πάρ’ τον και δείξ’ του σε ποιο μέρος βρίσκεται ο τάφος τους».
Εγώ του είπα: «Μη με κάνεις να το δω. Όσον αφορά τον Khaemvese, εκείνος έστειλε απεσταλμένους, οι οποίοι ήταν κοινοί άνθρωποι και ο ίδιος ήταν ένας κοινός άνθρωπος. Δεν έχεις εδώ κάποιον από τους απεσταλμένους του, παρά το γεγονός ότι λες: «Βιάσου να δεις τους γνωστούς σου». Δεν μπορείς να ικανοποιηθείς και να ανεγείρεις μια στήλη για σένα και να πεις πάνω σ’ αυτήν: «Ο Amun-Re, ο βασιλιάς των θεών, μου έστειλε τον Amen-user-he, τον απεσταλμένο του, Ζωή, Ευημερία, Υγεία, μαζί με τον Wenamun, τον ανθρώπινο απεσταλμένο του, στην αναζήτηση πολύτιμου ξύλου για την Μεγάλη Ιερή Βάρκα του AmunRe, του Βασιλιά των θεών. Το έκοψα, το φόρτωσα και προσέφερα για την μεταφορά δικά μου πλοία και πλήρωμα. Τους έκανα να φτάσουν στην Αίγυπτο, ούτως ώστε να παρακαλέσουν για χάρη μου πενήντα χρόνια ζωής σε πλεόνασμα του πεπρωμένου μου;» Και αν γίνει και περάσει μια άλλη φορά ένας απεσταλμένος από την χώρα της Αιγύπτου, ο οποίος να ξέρει να διαβάζει και διαβάσει το όνομά σου πάνω στην στήλη, εσύ θα δεχτείς νερό από τη Δύση, όπως οι θεοί οι οποίοι είναι εκεί».
Αυτός μου είπε: «Υπάρχει μεγάλη ακρίβεια στα συμβουλευτικά λόγια, τα οποία μου είπες». Εγώ του είπα: «Ως προς τα όσα μου είπες, έχω να σου πω τα εξής: εάν φτάσω σ’ εκείνο το μέρος, όπου βρίσκεται ο Μέγας Αρχιερέας του Amun και εάν εκείνος δει όλα όσα επιτέλεσες, είναι ακριβώς όλα αυτά, τα οποία θα επισύρουν κέρδος σε σένα».
Πήγα στην παραλία, όπου τα συγκεντρωμένα ξύλα είχαν τοποθετηθεί και είδα 11 πλοία, τα οποία είχαν έρθει από τη θάλασσα. Ανήκαν στους Tjeker, οι οποίοι έλεγαν: «Συλλάβετέ τον! Μην επιτρέψετε σε πλοίο του να φύγει από την Αίγυπτο!». Εγώ κάθισα κάτω και έκλαψα πάρα πολύ. Και ο γραφέας του ηγεμόνα ήρθε σε μένα, στο μέρος όπου είχα πέσει σε θλίψη και μου είπε: «Τι σου συμβαίνει;». Εγώ του είπα: «Δε βλέπεις να κατεβαίνουν για δεύτερη φορά στην Αίγυπτο τα αποδημητικά πουλιά; Κοίταξέ τα πώς ταξιδεύουν στο κρύο νερό! Μέχρι πότε λοιπόν θα είμαι εγώ εδώ; Γιατί, δεν τους βλέπεις αυτούς, οι οποίοι έχουν έρθει για να με συλλάβουν;»
Πήγε και τα είπε στον ηγεμόνα. Τότε και ο ηγεμόνας άρχισε να κλαίει, όταν σ’ αυτόν αυτά τα λόγια, έγιναν ακουστά, επειδή ήταν λυπητερά. Διέταξε τον γραφέα του να πάει για να μου φέρει δυο δοχεία κρασί και ένα πρόβατο. Διέταξε επίσης να μου φέρουν την Tentne, μια Αιγύπτια τραγουδίστρια, η οποία έμενε εκεί και της είπε: «Τραγούδησε για αυτόν. Μην αφήσεις την καρδία του αγχωμένη». Και έστειλε ανθρώπους του σε μένα, για να μου πουν: «Φάε, πιες, μην αφήνεις την καρδία σου αγχωμένη. Θα ακούσεις ό, τι έχω να πω αύριο».
Όταν έγινε μέρα, κάλεσε την συνέλευσή του, στάθηκε ανάμεσά τους και είπε στους Tjeker: «Εσείς, γιατί ήρθατε;» Αυτοί του είπαν: «Ήρθαμε πίσω από το καταραμένο πλοίο, το οποίο στέλνεις στην Αίγυπτο και το οποίο σχετίζεται με τους εχθρούς μας». Αυτός τους είπε: «Δεν μπορώ να συλλάβω τον απεσταλμένο του Amun στην ίδια μου τη χώρα. Αφήστε με να το στείλω πέρα αυτό και πηγαίνετε μετά από πίσω, για να τον συλλάβετε».
Μου ζήτησε να επιβιβαστώ και με έστειλε εκεί, πέρα από το θαλάσσιο λιμάνι. Ο αέρας με φύσηξε προς τη γη Αλάσια. Τότε, οι άνθρωποι του λιμανιού χίμηξαν πάνω μου, για να με σκοτώσουν. Με όλες μου τις δυνάμεις τους ξέφυγα και το έβαλα στα πόδια, προς το μέρος όπου βρισκόταν η Hatiba, η πριγκίπισσα της πόλης. Την συνάντησα σε ένα σημείο, όταν εκείνη είχε ήδη φύγει από ένα σπίτι της και πήγαινε σε ένα άλλο. Την χαιρέτησα και είπα στους ανθρώπους, οι οποίοι στέκονταν τριγύρω της: «Δεν υπάρχει ανάμεσά σας κανείς που να καταλαβαίνει αιγυπτιακά;». Ένας ανάμεσά τους είπε: «Εγώ καταλαβαίνω». Του είπα: «Πες στην Κυρία μου ότι άκουσα να λέγεται σε τόσο μακρινό μέρος όσοι οι Θήβες της Αιγύπτου, το μέρος όπου βρίσκεται ο Άμμων: «Εάν γίνεται το Κακό σε κάθε οικιστική συνάθροιση, το Καλό γίνεται στη χώρα Αλάσια»! Τώρα λοιπόν το Κακό γίνεται εδώ επίσης κάθε μέρα;».
Εκείνη μου είπε: «Τι είναι αυτό που του είπες;» Εγώ της είπα: «Εάν η θάλασσα είναι τρικυμισμένη και ο άνεμος παρασύρει τα βήματά μου μέχρι την χώρα, όπου βρίσκεστε, θα επέτρεπες να γίνω πρώτα δεκτός, μόνο και μόνο για να με σκοτώσουν, παρά το γεγονός ότι είμαι απεσταλμένος του Amun; Κοίτα, όσον αφορά εμένα, αυτοί θα επιδιώκουν να με σκοτώσουν μέχρι το Πλήρωμα του Χρόνου. Όσον αφορά τα πλήρωμα του ηγεμόνα της Βύβλου, το οποίο επίσης θέλουν να σκοτώσουν, δεν θα βρει ο κύριός τους δέκα δικά σας πληρώματα, για να τα σκοτώσει και αυτό επίσης;». Κάλεσα τον λαό και όλοι τους δέχτηκαν επίπληξη. Αυτή μου είπε: «Πέρασε τη νύχτα ………

Ο Wenamun ήταν αξιωματούχος του ναού κατά την περίοδο της διπλής "βασιλείας": του Smendes στην Τάνιδα και του Herihor, του ανώτατου ιερέα του Amun στις Θήβες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου